مشاوره
اینکه بخوایم فقدان حضور عزیزانمون رو تحمل کنیم بالخص در قبال مرگشون وازدست دادنشون به میزان پذیرش ما برمیگرده اکثر ادمها غرق در باور اینکه زندگی ابدیست شدن مرگ درزندگی ما جایی نداره واین باعث شده اونو تبدیل به کابوسی کنیم که پذیرشش برامون امکان پذیر نیست یکی ازبزرگترین نعمتهایی که خدا به انسانها داده اشک هرگاه احساس کردین تحمل وادامه زندگی با این شرایطتتون امکان پذیر نیست با گریه کردن سبک خواهید شد زمان بزرگترین مرهمه واسهای التیام زخمهایی که درمسیر زندگی باهاش مواجه میشیم همه ماها فکر میکنیم اتفاق وحوادث ها برای ما نیست برای دیگرانه بنابراین وقتی با همچین صحنه هایی روبرو میشیم دروحله اول دچار شوکه میشیم چون درک واقعی نداریم وتازه داریم تجربش میکنیم واسه پذیریشش واسمون سخت میشه وتوانایی وپتانسیل پذیرش افراد درقبال حوادث متفاوته من خیلی مواقع شده که دیدم افراد درقبال ازدست دادن عزیزانشون بزرگترین حسرتی که خوردن این بوده که خیلی از بیشتر از اینا میتونستن به اطرافیانشون قبل از دست دادنشون محبت کنن پسری رو سراغ دارم قبل از اینکه پدرشو خاک کنن گریه کنان میگفت کارهای من باعث شد که توسکته کنی.ای کاش زودتر میفهمیدم
حرفهاتونو ومحبتهاتون رو موکول نکنید به زمانی که ازدست دادید همو.
وحید
کانال روانشناسی نوین
94/10/3
ravanshenasi novin
https://telegram.me/vahidjafari1365
واقعیت من در جهان هستم