خدایا سرت رو بالا بگیر گوش کن ببین چی میگم
سلام
بیا بشین کنارم کارت دارم
خدایا جز تو کسی برایم نمانده ونخواهد ماند
در جستجوی تو سالیان سال از خود در پیچک خود گرفتارم
ناگفته ها ونگفته هایم را میدانی
نجاتم بده خدایا
خیال بر این داریم جز منو تو هیچکس در این دنیا نیست
من تشنه ام
نمیخواهم با مرگ به تو نزدیک شوم
صدایم را میشنوی
منم بنده ات...
چگونه فریادت بزنم؟
نگذار بنده ات اسیر فرشته ات شود
من در میان کشمکش بین تو و فرشته ات تقاص کدامین گناهم؟
رهایم بخش نجاتم ده
طاقت ندارم
کجاست این اغوش باز ارامشت
با بنده هایت کاری ندارم
اغوش باز تو را نمیابم
چه بگویم چقدر بنالم؟
ارامش حق من است حق مرا بده
گوشهایت را باز کن بیا کمی با هم رو در رو حرف بزنیم
خدیا بیا بنشین کنارم
خدایا سرت را بالا بگیر
چرا اینقدر پریشانم؟ چرا این قدر هراسانم؟
با توام مگر نگفته اند هر که هر چه خواست از تو بخواهد؟
من هیچ چیز از تو نمیخواهم جواب سوالهای مرا بده
سوالهایی که سالیان سال مرا در پیچک خود گرفتار کرده
ابلیسی را که به خاطر یکبار سجده به ادم چنین تقاصی را پس داد
انوقت مرا که هر روز به او سجده میکنم چه بلایی بر سرم خواهی اورد تنم میلرزد
چرا من سیرم دیگری گرسنه؟
چرا من گرسنه ام دیگری سیر؟
مگر زمینت برای ما سفره ندارد؟
چرا؟ چرا؟
چه گناهی کردم جواب مرا بده؟
همین جا جوابم را بده
من بهشت و جهنم را نمیخوام
چرا مرا افسار بدست هوسهایم افریدی؟
چرا بندهایت را محتاج بندهایت کردی؟
چرا سرت را بالا نمیگیری خدا؟
اگر پشیمانی بگو؟
برای یک بار هم شده به حال ما گریه کن
ببین بغض هایم چگونه مرا وادار کرده سر خدای خودم فریاد بزنم
خدایی که مهربان خطابش میکنند
خدایی که تمام عالم بسته به اشاره اوست
اکنون کنارم است سرش فریاد میزنم
سرت را بالا بگیرخدا هنوز حرفها دارم
من تو را از عرش کبریا نکشیدمت کنارم که با تو درد دل کنم
من تورا از قلب کوچک زخمی تنهایم بیرون کشیدم ونشاندمت پهلوی خودم
تا به سوالهای من جواب بدهی
من همچنان منتظر شندیدن جواب سوالهایم هستم
یا عقل و احساس و قلبم را بگیر یا جواب سوالهایم را بده
انگار باز می خواهی بشنوی؟
از زمان تولدم میگویم یادت هست؟
یادت هست که چگونه گریه میکردم؟
گویا نمیخواستم وارد دنیایت شوم؟
یادت هست؟
زبان اعتراض من اشکهایم بود
مرا با جر عه ای شیر فریفتن
مادرمم مرا گول زد.....
درد من جرعه ای شیر نبود
گله داشتم هیچ کس مرا نفهمید...
ولی تو میدانستی
تو که میدانستی معنی اشکهایم را
تو که میدانستی
پس چرا......؟ چرا.........؟
سرت را بالا بگیر
صدای هق هق گریه های بچه ها را میشنوی؟ سکوتت مرا عذاب میدهد خدایا حرف بزن
بگو چرا؟
................
خدایا بیا اشتی کنیم
بیا دست در دستهای هم دهیم
خدایا غلط کردم
خدیا گریه نکن
گریه نکن گریه نکن
جوابم را گرفتم.
پیش از اینها فکر میکردم:
خدا خانه ای دارد میان ابرها که
حکم میراند به تلخی رو به ما...
سخت میگرید به ما....
بعد از فهمیدم اما دیر فهمیدم که:
بیا بشین کنارم کارت دارم
خدایا جز تو کسی برایم نمانده ونخواهد ماند
در جستجوی تو سالیان سال از خود در پیچک خود گرفتارم
ناگفته ها ونگفته هایم را میدانی
نجاتم بده خدایا
خیال بر این داریم جز منو تو هیچکس در این دنیا نیست
من تشنه ام
نمیخواهم با مرگ به تو نزدیک شوم
صدایم را میشنوی
منم بنده ات...
چگونه فریادت بزنم؟
نگذار بنده ات اسیر فرشته ات شود
من در میان کشمکش بین تو و فرشته ات تقاص کدامین گناهم؟
رهایم بخش نجاتم ده
طاقت ندارم
کجاست این اغوش باز ارامشت
با بنده هایت کاری ندارم
اغوش باز تو را نمیابم
چه بگویم چقدر بنالم؟
ارامش حق من است حق مرا بده
گوشهایت را باز کن بیا کمی با هم رو در رو حرف بزنیم
خدیا بیا بنشین کنارم
خدایا سرت را بالا بگیر
چرا اینقدر پریشانم؟ چرا این قدر هراسانم؟
با توام مگر نگفته اند هر که هر چه خواست از تو بخواهد؟
من هیچ چیز از تو نمیخواهم جواب سوالهای مرا بده
سوالهایی که سالیان سال مرا در پیچک خود گرفتار کرده
ابلیسی را که به خاطر یکبار سجده به ادم چنین تقاصی را پس داد
انوقت مرا که هر روز به او سجده میکنم چه بلایی بر سرم خواهی اورد تنم میلرزد
چرا من سیرم دیگری گرسنه؟
چرا من گرسنه ام دیگری سیر؟
مگر زمینت برای ما سفره ندارد؟
چرا؟ چرا؟
چه گناهی کردم جواب مرا بده؟
همین جا جوابم را بده
من بهشت و جهنم را نمیخوام
چرا مرا افسار بدست هوسهایم افریدی؟
چرا بندهایت را محتاج بندهایت کردی؟
چرا سرت را بالا نمیگیری خدا؟
اگر پشیمانی بگو؟
برای یک بار هم شده به حال ما گریه کن
ببین بغض هایم چگونه مرا وادار کرده سر خدای خودم فریاد بزنم
خدایی که مهربان خطابش میکنند
خدایی که تمام عالم بسته به اشاره اوست
اکنون کنارم است سرش فریاد میزنم
سرت را بالا بگیرخدا هنوز حرفها دارم
من تو را از عرش کبریا نکشیدمت کنارم که با تو درد دل کنم
من تورا از قلب کوچک زخمی تنهایم بیرون کشیدم ونشاندمت پهلوی خودم
تا به سوالهای من جواب بدهی
من همچنان منتظر شندیدن جواب سوالهایم هستم
یا عقل و احساس و قلبم را بگیر یا جواب سوالهایم را بده
انگار باز می خواهی بشنوی؟
از زمان تولدم میگویم یادت هست؟
یادت هست که چگونه گریه میکردم؟
گویا نمیخواستم وارد دنیایت شوم؟
یادت هست؟
زبان اعتراض من اشکهایم بود
مرا با جر عه ای شیر فریفتن
مادرمم مرا گول زد.....
درد من جرعه ای شیر نبود
گله داشتم هیچ کس مرا نفهمید...
ولی تو میدانستی
تو که میدانستی معنی اشکهایم را
تو که میدانستی
پس چرا......؟ چرا.........؟
سرت را بالا بگیر
صدای هق هق گریه های بچه ها را میشنوی؟ سکوتت مرا عذاب میدهد خدایا حرف بزن
بگو چرا؟
................
خدایا بیا اشتی کنیم
بیا دست در دستهای هم دهیم
خدایا غلط کردم
خدیا گریه نکن
گریه نکن گریه نکن
جوابم را گرفتم.
پیش از اینها فکر میکردم:
خدا خانه ای دارد میان ابرها که
حکم میراند به تلخی رو به ما...
سخت میگرید به ما....
بعد از فهمیدم اما دیر فهمیدم که:
خدا در قلب ما خانه ای دارد بشکل ابرها
اشک میریزد ز دلتنگی های ما............
یکی از دست نوشته هامه که خدا توی ذهنم گذاشته
قلمشو توی قلبم کاشته چون خیلی دوستم داشته
در یه صورت حق کپی برداری از دست نوشته هاموداری یه قلم بردارید و بنویسید تا توی ذهنتون هک بشه
تا ادم بودن رو فراموش نکنید.
قلمشو توی قلبم کاشته چون خیلی دوستم داشته
در یه صورت حق کپی برداری از دست نوشته هاموداری یه قلم بردارید و بنویسید تا توی ذهنتون هک بشه
تا ادم بودن رو فراموش نکنید.
.
+ نوشته شده در ۱۳۹۰/۰۵/۲۶ ساعت 17:27 توسط وحید جعفری
|
واقعیت من در جهان هستم