حتما ً برای همۀ ما اتفاق افتاده که دلمان خواسته زمان را نه یک ساعت که یک دقیقه عقب ببریم و همه چیز را جبران کنیم. امّا اگر هوشیار نباشیم، یک اشتباه به‌ راحتی می ‌تواند همه چیز را نابود کند و مسیر زندگی هر دوی ما را تغییر بدهد. در واقع گاهی تاوان یک خطا یک معذرت ‌خواهی ساده است امّا هستند خطاهائی که باید برای جبران آن تاوان سنگینی بپردازیم؛ تاوانی مثل جدائی. امّا نکتۀ ظریف اینجاست که گاهی رفتار منطقی، درست همان رفتاری است که باعث گسستن رابطه می ‌شود؛ به انتها رسیدن یک رابطۀ ناقص...

بت ‌پرستی مدرن:
   وقتی از طرف مقابل بت می ‌سازیم و او را موجودی بی‌ عیب و نقص و مقدس تصور می ‌کنیم، خودمان را فراموش می ‌کنیم و فکر می ‌کنیم در مقابل این انسان برتر هیچ هستیم! ولی او هم مثل ما آدم است؛ با همۀ خصوصیت‌ های خوب و بد یک آدم؛ مثل خود ما. بنابراین طرف مقابل را باید آنطور که هست و با همۀ خوبی ‌ها و بدی ‌هایش ببینیم و بعد، هر تصمیمی که خواستیم بگیریم.

عشق تحمیلی:
    اگر احساس کنیم کسی می ‌خواهد خودش را به ما تحمیل کند، چه می ‌کنیم؟ اولین واکنش همۀ ما « فرار کردن » از دست اوست؛ بنابراین بجای « تحمیل کردن » خودمان به طرف مقابل، خیلی عادی رفتار کنیم؛ نه آنقدر بی ‌اعتنا و نه آنقدر احساساتی که او را پشیمان کنیم و فراری بدهیم؛ خودمان باشیم و بگذاریم گذر زمان و رفتار منطقی هر دوی ما، عشق و علاقۀ پایدار و محکمی را بینمان ایجاد کند؛ عشق ناشی از یک حس خوب.

نه کوچک نه بزرگ   نقطۀ مقابل بزرگ ‌بینی طرف مقابل، خود بزرگ‌ بینی است. اطمینان و اعتماد بیش از حد به خود، بین ما فاصله می‌ اندازد و نمی ‌گذارد احساسات یکدیگر را درک کنیم. از طرفی گاهی وقتی دچار خود بزرگ‌ بینی می ‌شویم، نمی‌ توانیم یا بهتر بگوئیم، عمدا ً نمی ‌خواهیم احساساتمان را به طرف مقابل نشان بدهیم و همین « فاصله » به ‌تدریج باعث دوری و سپس جدائی می ‌شود.

رؤیاپردازی ممنوع!   اگر قرار باشد از لحظۀ خداحافظی تا دیدار یا تلفن بعدی، چشم مان را روی واقعیت‌ ها ببندیم و رؤیابافی کنیم و حرفها و رفتارهای طرف مقابل را آنطور که دوست داریم تعبیر و تفسیر کنیم، قافیه را باخته‌ ایم. با چشم و گوش باز - باز باز - حرفها و رفتارهای طرف مقابل را ببینیم و بشنویم و با چشم بسته تصمیم نگیریم. چشم بسته چاه را نمی‌ بیند. او می ‌فهمد دروغ گفتن و تظاهر کردن بی‌ فایده است؛ چون طرف مقابل براحتی احساس ما را می ‌فهمد. بنابراین « صداقت » اولین و مهمترین نکته برای شروع یک زندگی مشترک سالم و موفق است. حتی اگر صداقت ما باعث قطع پیوندمان در همان دوران نامزدی شود نباید بترسیم؛ چون مطمئنا ً رابطه معیوب بوده و دیر یا زود این رشته پاره می‌ شده است.

مقایسه نکنید:
   خیلی از ما عادت کرده ‌ایم زندگی و روابط شخصی مان را با رابطه و زندگی دیگران مقایسه کنیم و به دنبال این مقایسه هم، یا از طرف مقابل توقع ‌های خاصی داشته باشیم یا انتقام ناکامی ‌های قبلی ‌مان را از نامزدمان بگیریم! مقایسه کردن را فراموش کنیم و به خاطر بسپاریم که رابطۀ هر کدام از ما منحصر به‌ فرد است و مثل خود ما و رفتارهای ویژۀ خود ما هستند.

مثل یک راه بی ‌پایان:
   با کمی دقت و تیزهوشی می‌ توانیم طوری رفتار کنیم که همیشه برای هم، حرفی برای گفتن داشته باشیم و از هم خسته نشویم. مطالعه، آگاهی از آنچه در اطراف ما می ‌گذرد، آگاهی از علایق و نیازهای طرف مقابل و... همگی راهکارهائی است که 2 نفر را همیشه برای هم دوست ‌داشتنی و نو نگه می ‌دارد. در یک کلام اگر از همدیگر « عقب بمانیم »، زندگی ‌مان نابود می ‌شود؛ مثل ترازوئی که همیشه یک کفۀ آن سنگین‌ تر از دیگری است. زن و مرد باید هم پای هم حرکت کنند تا همیشه همراه هم باشند.

ساده امّا نه مثل بچه ‌ها:
   بچه ‌ها را دیده ‌اید که چطور بی‌ پروا و آزاد ابراز احساسات می‌ کنند. هرچند قرار نیست ما هم مثل کودکان رفتار کنیم امّا باید صداقت و آزادی در نشان دادن احساسات را از آنها یاد بگیریم. وقتی احساساتمان را صادقانه بیان می ‌کنیم، همانطور هم جواب می‌ گیریم. بنابراین بجای اینکه با تکلف رفتار کنیم و از ابراز احساسات بترسیم، راحت و آزاد ابراز محبت کنیم. حتی با گفتن دلخوری‌ هایمان، به طرف مقابل فرصت دفاع می ‌دهیم و همین فرصت، کدورت‌ های بین ما را از بین می ‌برد؛ پس از حرف ‌زدن نترسیم.

آنها نشانۀ او هستند:
   اختلاف عروس و داماد با خانوادۀ طرف مقابل آنقدر تکراری و نخ‌ نماست که بهتر است اصلا ً دربارۀ آن حرف نزنیم. فقط یادمان باشد پدر و مادر او، بخش مهمی از زندگی و حتی شخصیت او هستند و آزردن آنها مساوی است با آزردن کسی که خیلی دوستش داریم. از طرفی همسر ما هر چقدر هم که با گذشت و مهربان باشد، تحمل بی ‌اعتنائی و کم ‌اعتنائی به عزیزانش را ندارد. بنابراین اگر تلافی هم نکند، دلخور و افسرده خواهد شد و به تدریج از ما متنفر می ‌شود. 

   و در نهایت اینکه نامزدی می ‌تواند شیرین ‌ترین دوران پیش از شروع زندگی مشترک باشد؛ اگر توقع ‌ها، خواسته ‌ها و محبت ‌ها خالص و دوست‌ داشتنی و همراه با عقل و منطق باشد.

با آرزوی موفقیت...              وحید...........